بنام آنکه علی ( ع ) را به جهانیان عطا فرمود

بدان خدایی که گنجهای آسمان وزمین دردست اوست به تو اجازه درخواست داده و اجابت آن را بعهده گرفته است . تو را فرمان داده که از او بخواهی تا     عطاکند . درخواست رحمت کنی تا ببخشاید . وخداوند بین تو وخودش کسی را قرار نداده تا حجاب وفاصله ایجاد کند و تو را مجبور نساخته که به شفیع و  واسطه ای پناه ببری . ودر صورت ارتکاب گناه در توبه را مسدود نکرده است درکیفر تو شتاب نداشته و در آنجا که رسوایی سزاوار توست . رسوانساخته  واز رحمت خویش ناامیدت نکرده بلکه بازگشت تو را از گناهان نیکی شمرده است .هرگناه تورا یکی وهر نیکی تورا ده بحساب آورده .

هرگاه اورا بخوانی ندایت را می شنود وچون با او راز دل گویی راز تورا میداند  پس حاجت خود را با او بگوی و آنچه در دل داری نزد او بگوی . غم واندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن تا غمهای تو را برطرف کند ودر مشکلات تورا یاری  رساند .